Even mijn kortste berichtje ooit want ik heb niet zoveel tijd. Een volledige update volgt volgend weekend
Ik wilde alleen even laten weten dat ik mentaal nog niet klaar ben om ons koude kikkerlandjete betreden, dus ik heb mijn terugvlucht omgeboekt naar dinsdag 13 maart
Ik blijf nog een week langer in het internetloze akhabergdorpje, en daarna ga ik 2 weken zelf rondreizen.
Voor alle mensen die echt niet meer zolang zonder me kunnen: sterkte
Voor alle mensen die denken hoe later hoe beter: geniet zolang het nog duurt
En weer een week voorbij! De tijd gaat zo snel hier, maar dat zal wel een goed teken zijn
Oh ja, vorige week zondag... Na even zoeken vond ik de motorcycletaxi, en na enige miscommunicatie begrepen ze waar ik heen wilde. Dus ging ik achter op de motor/scooter, helmpie op, 70km per uur door de bergen terug naar het resort
Ik had boodschappen gedaan op de markt, en 's avonds heb ik voor de kokkin/schoonmaakster en haar man gekookt. Leuk om weer eens zelf in de keuken te staan! Ik denk alleen niet dat ze door de keuring van Rob de Geus zouden zijn gekomen, en ik denk ook niet dat ze ooit van HACCP hebben gehoord
Maandag heb ik niet zoveel gedaantot de rest van de groep arriveerde. We hadden ook (weer) een stortbui eind van de middag, dus zoveel konden we ook niet doen. Wel kwamen er 's avonds nog wat kinderen van het plaatselijke schooltje een welkomstdansje voor ons doen.
Dinsdag hebben we flink gefiets, 27km behoorlijk steil de bergen op en af (lieveraf danop natuurlijk
) We waren wel een beetje bang dat onze 74-jarige superopa van de groep af en toe zou bezwijken onder de hitte en inspanning, maar hij heeft het gered! We zijn naar de Mushroom Farm gefietst, die ik dus al gezien had, en na de lunch zijn we door de pick-up gehaald, in het belang van de algemene gezondheid van de deelnemers
. Eind van de middag zijn we nog naar een natuurpark geweest waar we een prachtig uitzicht van de top hadden.
Woensdag hebben we wat rustiger aan gedaan, de pick-up heeft ons een eind op weg gebracht. We zijn naar een waterval gefietst (het laatste stuk 'gepushbiked') waar we nog even gezwommen hebben en waar onze opa de Tarzan heeft uitgehangen
. Na de lunch zijn we naar het plaatselijke hospital geweest. Nee, er was niemand van z'n fiets gevallen, we kregen er een echte Thaise massage! Ik weet nog niet of ik me voor of na de massage van een uur beter voelde, maar het is in elk geval weer een ervaring
Het ging nogal officieel, ze moesten je lengte, gewicht en bloeddruk meten dus dan zal het wel goed zitten!
De rest van het verhaal maak ik een ander keertje af, want de computers zijn hier een beetje sloom en ik moet nog douchen, spullen pakken, eten en dan vertrekken voor een 12-urige rit naar Chiang Rai!
Jullie horen wel weer een keer wat!
Dit verhaaltje moest ik nog afmaken
Donderdag zijn we naar een winery farm geweest en naar een kwekerij met bloemen uit Nederland (het blijft je achtervolgen...) De lunch was om half 1 en hetavondeten al om kwart voor 4, want daarna gingen we vertrekken naar een hele hoge berg om eenzonsondergang te bekijken. Het was wel was mistigin het dal en erwas een wolk voor de zon maar het was evenwelsupermooi!
Vrijdag vertrokken we al om 6 uur met een busje naar Bangkok, waar we om 11 uur aankwamen in Chinatown. Na een vroege lunch hebben we 's middag een fietstocht van 5 uur gemaakt, inclusief dinner en boottocht. Echt superleuk om te doen. Door de smalste en drukste straatjesvan Chinatown, waardoor de groep al na 10 minuten in tweeen gesplitst was, maar ook door de buitenwijken waarde mensen moestuintjes in hun achtertuinen hebben. Wel allemaalNederlanders in de groep trouwens, misschien ook wel weer logisch... 's Avonds ben ik zelfmet de metro naar het Siam Niramit Theatre geweest, daar was een supermooie show met veel muziek, dans en kostuums die allerlei aspecten van de Thaise cultuur lieten zien.
Zaterdag hadden we weer een fietstocht, beetje vergelijkbaar, in Bangkok maardan van 7.00 tot 12.00. Ook weer superleuk! Daarna heeftons groepje afscheid van elkaar gelopen en ben ik zelf nog wat rond gaan lopen in Chinatown. Natuurlijk had ik enige moeite om het hotel terug te vinden maar de aanhouder wint!Toen zelf weer terug naar Singburi: met een tuktuk die me niet bracht waar ik wilde, dus verder met de metro, toen van het metrostationachterop de motorcycletaxi naar het busstation, met de bus naar Singburi en weer met de taxi naar de Twinhouse!
En dat was de cyclingweek! Update van de laatste 2 weken in het Akha-dorp volgt
Inmiddels weer een weekje later, maar hier ben ik weer! Afgelopen week hebben we de handen uit de mouwen gestoken, zoals je op de foto's vast wel gezien hebt
Vlakbij onze accomodatie ligt een van de grootste wildlife parken van Thailand. Nou hebben wij niet echt wildlife gezien, alleen de sporen die ze hebben achtergelaten in het woud... We zouden een keer na dinner time teruggaan, omdat de dieren dan wakker worden, maar toen regende het zo dat de paden te glibberig waren om over te rijden. Dus wat we vooral gedaan hebben is gaten graven en daar zout in stoppen en bladeren op hopen harken welke (wederom 's nachts) verbrand zouden worden. Op maandag, tijdens de heenweg (5 uur rijden achterin het open busje) hebben we een stop gemaakt bij een mooi park met watervallen. Vrijdag hebben we een mushroom farm bezocht, daar hebben ze paddenstoelen in de leukste vormen en maten en ze maken er paddenstoelenijs tot paddenstoelenchips tot paddenstoelenpoedergezichtsmaskers van. Daarnazijn de andere 3 van de groepen de coordinators teruggegaan naar de Twinhouse in Singburi. Ik ben hier in Wang Nam Khieo gebleven voor het weekend, anders moest ik vrijdag 5 uur rijden naar Singburi en maandag weer 5 uur terug hier naartoe, want dit iswaar defietstour start. De bazin van het geheel en haar Australische vriend bleven wel nog tot vanochtend hier, dus dat was nog best gezellig. Ze hebben me gisteren een klooster laten zien en 's middags hebben ze me meegenomen naar hetcentrum (wat kleine marktwinkeltjes en een grote markt met groente, fruit en vlees etc.) 's Avonds hebben we samen gekookt en gegeten. De accomodatie hier is trouwens top: douche met warm water, airco, mooi uitzicht
Alleen vandaag ben ikde enige in het resort, behalve de kokkin en wat werklui. Een van de werklui heeft me vandaag met de pick-up naar het centrum gebracht (wel tegen betaling natuurlijk
) Iedereen kijkt je hier wel raar aan, als je als enige blanke over de markt loopt. Ik heb wat dingen gekocht en geproeft waarvan ik alleen maar kan hopen dat het geen rat of iets dergelijks was, want niemand spreekt hier een woord Engels... Maar we hadden dikke lol op de markt, de Thaise vrouwtjes en ik, dus dat zal wel goed zijn! Nu maarhopen dat ik straks de motercycletaxi kan vinden die mij terug moet brengen naar de accomodatie,en dat hij de accomodatie kan vinden
Vanavond ga ik proberen of ik zelf mag koken. Morgen komen de mensen die ook gaan fietsen deze week. De fietsen hebben ze afgelopen week gekocht, omdat nog nooit iemand dat programma geboekt heeft. En ik begin te begrijpen waarom, want we zitten hier middenin de bergen en alles loopt supersteil omhoog en omlaag. Kunnen we weer een beetje aan de conditie werken! Nu ga ikop zoek naareen taxi, dustot laters!!
Daar ben ik weer, ik voel me genoodzaakt verslag te doen van de meest bizarre 24 uur uit mijn leven dit weekend
Maar eerst was het nog donderdag, met het English Camp. Dat was dus vooral liedjes zingen als 'head shoulders knees and toes' en 'old macdonald had a farm' en onze naam en ons land noemen. Verder moesten we proberen de kinderen te helpen met een Engelse test, maar dat was zo moeilijk dat de kinderen er niks van begrepen en ze konden onze uitleg dus ook niet begrijpen... Maar goed, toen ik dat tegen een van de leraren zei, zei hij 'never mind never mind' (zo'n beetje het enige Engels wat ze hier kunnen) dus blijkbaar was dat niet zo erg
. Vrijdagwas mijn laatste dag als teacher en dat ging eigenlijk best goed, dus dat was een leuke afsluiting.
Vrijdagavondtot zaterdagavond was wel vrij bizar.Ik zou na het avondeten met een meisje samen naar Bangkok gaan, maar een nieuw meisje wilde ook met ons mee. Dat was prima, maar zij kwam in het andere taxibusje naar Bangkok terecht en we hadden geen nummers van elkaar dus waren we elkaar al kwijt voor we in Bangkok waren. We gokten er maar op dat zij met de andere mee was die naar de backpackersstraat in Bangkok gingen. Dus ging ik met dat ene meisje op zoek naar het hotel waar zij heen wou omdat ze er al eens geweest was, aan de andere kant van Bangkok. We moesten met de skytrain en een stuk lopen, dat ging eigenlijk prima. We vonden het hotel vrijwel zonder problemen, alleen bleek het al vol te zijn. En alle andere hostels/hotels in de buurt ook. Op een gegeven moment stapten we een hotel in waar allemaal oude lelijke blanke mannetjes en knappe jonge Thaise meisjes zaten, en liepen we langs een 'naughty girls bar'waarna we dus concludeerden dat dat niet het deel van Bangkok was waar we moesten zijn
Dus gingen we een stukje terug met de skytrain naar een drukker deel. Maar ook daar was alles vol of 180 euro voor een nacht. Gelukkig was het pas half 11 dus hadden we nog tijd zat
Uiteindelijk vonden we een mannetje die een kantoor wist waar we iets konden boeken en een tuktuk die ons daar kon brengen. Dus wij daarheen. Konden we een kamer boeken van 40 euro (nog superduur voor hier) maar we hadden niet echt keus. Dus bracht de tuktuk ons erheen, en de steegjes werden steeds smaller en verlatener en we hadden vooraf al moeten betalen dus we gokten er maar op dat het goedkwam... Het hotel was echt superklein, de kamer was 2 bij 2 meter, er stonden alleen 2 ingebouwde bedden in en een badkamer van 1 bij 1 meter. Maar goed, een bed is een bed en er was zelfs airco en bij vlagen warm water. We besloten toch nog een taxi te nemen naar de backpackersstraat waar de rest uitging. Nadat de taxi ons eerst per ongeluk naar chinatown had gebracht kwamen we er. We gingen even naar een bar en daarna naar een club met veel backpakkers, 'shemales' en alternatief gekledefiguren. Best leuk om even te zijn, maar om 3 uur had ik het wel gezien. Mijn kamergenoot echter niet, dus zou ik in m'n eentje vast de taxi terug nemen. Omdat ons hotel nogal afgelegen lag kon de chauffeur het eerst niet vinden. Uiteindelijk moest ik het laatste stukje lopen, maar als ik streng kijk is iedereen bang voor me dus dat kon geen kwaad. Bovendien vinden ze me toch al indrukwekkend omdat ik gemiddeld 2 koppen langer ben dan iedereen hier. Mijn kamergenoot was om half 5 pas klaar in de club maar na heen en weer bellen/sms'en besloot ze bij iemand dichterbij die straat te slapen. Dus had ik lekker 2 uurtjes slaap tot de zon opkwam (ik moest wel eerst het vrouwtje wakker maken om om lakens te vragen, want die waren ze vergeten) en ging ik de volgende dag in m'n eentje weer terug naar die straat om samen te ontbijten. Na het ontbijten zouden we daar nog wat winkeltjes bekijken, maar toen barste de hemel open en stortte het 2,5 uur lang van de lucht. Gelukkig konden we een poncho en slipperskopen, want we moesten door de straten en over de stoepwaden met het water bijna tot aan onze knieen. Wel leuk om eens zoiets mee te maken
Alleen daardoor duurde het langer voor we naar de shoppingmall konden waar we naar de film wilden. Dat wilden we eigenlijk de avond ervoor doen maar dat was niet meer gelukt. Toen we er eindelijk waren was het te laat om nog een film af te kunnen zien omdat we anders de laatste bus niet konden halen. Er was alleen nog een film waarvan de kaartjes 20 euro kostten... Dus toen hebben we even in de shoppingmall rondgelopen. Was echt bizar groot, met een geweldige boekwinkel met (eindelijk!) Engelse boeken! Toen weer terug naar Singburi via de skytrain (als sardientjes in een blik), taxi (die ons volgens mij een rondje omreed) en minibusje (waarvan een kwartier lang niemand ons kon vertellen waar die vertrok). Toen we op Singburi busstation aankwamen waren er geen taxi's meer, dus die moesten we via de Twinhouse bestellen maar toen kwam die vrij snel. En dat was dus een tripje van 24 uur
Vandaag dus maar iets rustiger aangedaan.
Nu nog m'n tas inpakken, want morgen vertrek ik naar Wang Nam Khieo voor een week, klaar voor nieuwe avonturen
. Ik weet niet of ik daar internet heb, want het schijnt nogal afgelegen te liggen. Maar jullie horen weer van me!!
Hallo allemaal! Het is alweer een paar dagen geleden, maar ik zou jullie op de hoogte houden van mijn weekje teaching. Allereerst bedankt voor jullie mental support, ik heb het wel een beetje nodig gehad
Het is natuurlijk superleuk en boeiend om te ervaren hoe het is om voor een klas Thaise kinderen te staan, maar na 3 dagen heb ik al een hoop respect gekregen voor de vaste teachers hier. Het leuke is: als je blank bent en geen heel sterke afwijkingen vertoont qua uiterlijk en gedrag word je hier aanbeden door de kinderen. Ze willen allemaal met je knuffelen en je hand vasthouden, en je moet overal je naam opschrijven, van schriftjes tot armen en ballonnen. Verder krijg je elke dag gemiddeld 3 knutselwerkjes en een hoop liefdeaangeboden. Maar wanneer het ophet lesgeven zelf aankomt is het nog best lastig. Je moet maar gewoon ergens beginnen zonder dat je precies weet watde kids al weten en kunnen. Met de jongsten (vanaf 9 jaar) kun je wel wat spelletjes doen, zoals plaatjes en woorden bij elkaar zoeken. Bij de ouderen wordt het al wat moeilijker. Soms heb je klassen met 30 kinderen en het valt niet mee om die een uur lang bij de les te houden. De oudsten (13/14 jaar)hebben eigenlijk nauwelijks motivatie
. Als je ze iets vraagt of een opdracht geeft kijken ze je aan zonder enigereactie, waardoor je niet weet of ze je vraag niet begrijpen of gewoon geen zin hebben om mee te doen. Na wat losse opdrachten (bijv. objecten in het klaslokaal in het Engels opschrijven) kun je in elk geval altijd nog overgaan op bingo of hangman. Wij stonden met 3 man voor de klas, maar de andere 2 jongens hadden helemaal van te voren niet echt ideeen bedacht, dus had ik het idee dat ik met het meeste moest komen. Maar wel weer een hele ervaring natuurlijk
Over het eten op de school zullen we het maar niet hebben (superhete curry's met stukken vis incl. graat en vel, koude rijst en bittere groente). Gelukkig is het eten in het Twinhouse (vrijwilligershuis) altijd lekker, dus waarderen we dat weer des te meer! Morgen en overmorgen is er een soort van 'English Camp' waar alle scholen uit de buurt heen gaan, en een heleboel vrijwilligers. Dus dan hoeven we geen les te geven, alleen geen idee wat we wel moeten doen maar dat zal wel blijken. Het leven hier zit vol verrassingen
Ook qua dieren betreft trouwens. Vandaag voor het eerst bijna over een 1,5m lange slang heen gefietst die voor onze neus de weg overstak, en gisteren is een van de jongens bij het barretje door zijn schoen heen door een schorpioen geprikt. Nog wat dieren dus om toe te voegen aan het lijstje van rode reuzenmieren en muggen. Verder is het hier hardstikke gezellig. Er zijn weer nieuwe mensen bijgekomen dit weekend, incl Nederlanders. Soms wel zo gezellig, want de Scandinaviers zijn niet altijd bereid Engels te praten. En zo vermaken we ons hier dus wel. Van het weekend misschien weer naar Bangkok, maar dat zien we dan wel weer. Lagorn-ka!!
Vandaag heerlijk tot 10 uur in bed gelegen. Moest wel even aan m'n C1000-(ex)-collega's denken die gewoon om half 7 aan de bak moesten... Het ontbijt bestond uit spaghetti vandaag, ook daar wen je aan...
Vanochtend evenmetonzeARCObusnaar Singburi geweest en een poging gedaan ansichtkaarten te kopen. Daar zullen jullie nog even op moeten wachten, ze zijn hier namelijk nergens omdat het niet toeristisch genoeg is
(op zich ook niet heel erg). Vanmiddag zijn we hier naar het zwembadje geweest. Superleuk, ik heb watervolleybal gespeld met wat Thaise jochies en op een gegeven moment had ik 5 Thaise meisjes om m'n nek hangen die me vol trots lieten horen welke Engelse woorden ze al kenden. Vanavond zijn we nog even naar de nightmarket geweest. Supergroot en leuk om te zien. Daar ook eindelijk m'n eerste diarree-aanval gehad... Lastig om naar een toilet te vragen als ze dat woord al niet kennen. Gelukkig kon iemand uiteindelijk helpen. Natuurlijk was het een hurk, ook wat dat betreft ben je zo weer een ervaring rijker
Helaas is het met het fietsen wel gedaan, er blijkt hier namelijk al een week een mannetje rond te lopen die vrouwen van hun fiets afsleurt (toch leuk als je daar na een week achterkomt) dus da's een beetje jammer. Maar ik heb wel zin om les te geven volgende week, ik houd jullie op de hoogte! Fijn weekend
Zojuist met gevaar voor eigen leven het internetcafe weer bereikt. De ambassade kan beter een waarschuwing afgeven voor halfwilde/halfhuishonden dan voor mogelijke terroristen... Maar aangezien ik gelukkig niet voor niets zit te typen in deze shabby van muggen vergeven ruimte heb ik het er graag voor over, leuk om jullie reacties te lezen
Eigenlijk heb ik niet veel nieuws, het werk in het weeshuis is eigenlijk een beetje hetzelfde. Vooral de hele week schilderen maar het is leuk om het resultaat te zien. 'k heb m'n plannen wel een beetje aangepast, vanaf volgende week is het juf Jose! Ik ga een week (Engels) lesgeven op een schooltje hier in de buurt (of in ieder geval poging tot...) Gelukkig sta ik wel samen met iemand, en zijn de kinderen hier allemaal heel beleefd
Het is ongeveer 3 uur per dag, dus ik moet ook serieus lessen voorbereiden (lang geleden dat ik huiswerk heb gehad!) De weekenden zijn vrij hier, waarschijnlijk blijft iedereen een beetje in de buurt van Singburi. Er is hier een zwembadje en zaterdag is er een nightmarket waar we even kunnen rondkijken. Grappig dat het bij jullie vriest, mijn hoofd is momenteel nog roder dan de watermeloenen die we hier altijd na het eten krijgen, met dank aan een middagje zon/zwembad
Verder zien mijn benen eruit alsof ik een of andere tropische ziekte heb opgelopen, maar gelukkig ben ik niet de enige. Ik denk dat ze hier goud geld verdienen aan de anti-muggenspray
Ik houd het kort want volgens mij heeft het mannetje hier speciaal voor mij de tent opengegooid. Ik zei dat ik ook wel morgen terug wou komen, maar ik geloof niet dat hij me begreep (asusual
Hebben jullie al een mapje van Jose-Thailand-spam aangemaakt? Alles gaat hier nogal traag (Thais tempo), vandaar dat ik maar vaker een klein stukje en paar foto's doe
Maar wie nu al genoeg van me heeft mag zich gerust uitschrijven van de mailinglist
Gisteren zijn we, ondanks het afreiden van de ambassade, toch naar de grootste attractie van Bangkok geweest: de Grand Palace, een supermooi tempelcomplex. Dat was dan ook het enige omdat we pas laat weggingen en weer op tijd terugmoesten om weer te verzamelen in Singburi. Daar is vandaag mijn eerste werkdag in het weeshuis begonnen. Hoewel, werkdag, uiteindelijk werk je amper 4 uur op een dag. Voor het rijden en het lunchen wordt ook beiden een uur uitgetrokken. Bij het weeshuis is het een beetje van zie maar wat er nog moet gebeuren (en dat is veel) en begin er maar mee. Het is vooral schilderwerk en schoonmaken, maar het is leuk om meteen zoveel resultaat van je werk te zien. De kinderen in het weeshuis komen overal en nergens vandaan, maar het gesprek wat ik met het Thaise vrouwtje probeerde te hebben verliep vrij moeizaam (zoals veel gesprekken met de Thai hier
) Maar met handen en voeten kom je een heel eind. Daarna nog even wat gefietst hier in de buurt en een uur met m'n was bezig geweest (is eigenlijk niet eens veel langer dan een programma van een wasmachine
). En zo vermaken we ons hier wel! Ik hoorde dat het in Nederland gaat vriezen, ik denk aan jullie!