Voor wie het nog interesseert een laatste verslag van m'n belevenissen in Thailand

Misschien wel van de weken die de meeste indruk op me hebben gemaakt, de twee weken in de Akha-village. Dat is een hill tribe, een traditionele stam die hoog in het noorden in de bergen van Thailand woont (omdat ze daarheen verdreven zijn). Eigenlijk is het geheel gewoon een groot levend openluchtmuseum

Zondagavond werden we gedumpt bij een busstation waar we om half 9 de nachtbus namen. Deze had een temperatuur van ong. 3 ‘C wegens overmatige airco. Een Thai zat serieus met skipak, bivakmuts en skibril in de bus, helaas heb ik er geen foto van

De volgende ochtend om 6 uur moesten wij eruit. Gelukkig was ik wakker want de rest sliep nog en was anders waarschijnlijk tot de eindhalte blijven zitten... Na een noedelsoepontbijt en lang wachten werden we opgehaald en na een lange rit in bus en taxi naar het Akha-dorp gebracht. Heel mooi en heel traditioneel. Er is een apart plekje voor de vrijwilligers met een grote slaaphut, een eetruimte/open keuken en onderaan een door oude autobanden gevormde trap drie hutjes: met een hurktoilet, gewoon toilet en een douche (die vaak niet werkte, dus gelukkig stond er een ton water naast).

De ouders van de Akha-coordinator en hijzelf wonen daar ook in een hutje, en de enigszins vrouwelijke Akha-kok liep er ook altijd rond. Het leuke is dat zij er dol op zijn om te herhalen wat jij zegt en dat ze het geweldig vinden om buitenlandse worden te leren. Het resultaat: de hele week hoorden we ongeveer 3x per uur ‘mazzel schatje'... Dat hadden ze opgepikt van twee Nederlandse meiden en is hun favoriete uitdrukking geworden. Best wel grappig

Wat we in de twee weken in het dorp vooral gedaan hebben is steen afbikken om ruimte te creëren voor een ‘varkenskot', en daarna dat opbouwen (cement maken en met emmertjes storten, muurtjes metselen etc.). Hier worden straks dieren in gehouden voor zelfvoorziening. Ook hebben we geholpen een hekwerk en een muurtje om het schooltje heen te bouwen. Best zwaar werk in de hitte, daarom werkten we van 9 tot 12 en dan pas weer van 2 tot 4 of 5 uur. Verder hadden we corvee voor het helpen met koken (gelukkig, want onze Akha-kok was iets te dol op chili...), de afwas en het schoonmaken van de douche en toiletten. We zaten met een stuk of 6 Nederlanders en wat Fransen (die weigeren Engels te praten) en Koreanen (die blijkbaar smakken om te laten merken dat ze het eten waarderen) maar wel een gezellige groep. Onze coördinatoren waren de enige Akha die wel Engels sprak, en een Engelse vent die daar een soort van geïntegreerd is. Op donderdag hadden we een trekking, maar degene die normaal meegaat kon nu niet, dus ging er iemand anders mee die dacht dat hij de weg ook wel wist. Hij wist inderdaad wel ‘een' weg, maar niet ‘dé' weg. Dit resulteerde in 6 uur lang enorm steil omhoog klimmen over niet-bestaande paden en dan nog steiler over los zand afdalen. Iedereen is daarbij gemiddeld 4 keer onderuit gegaan, sommige mensen hadden letterlijk hun broek gescheurd of handen opengehaald. Dit was meteen voorlopig de laatste keer dat de trekking in het programma zat... Maar als beloning eindigde de trekking bij een hot spa, een klein bad met superheet water dat van een zwavelbron afgetapt wordt. Helaas was het water wel na 5 minuten weken al troebel

Vrijdagavond hadden we de ‘welkomst-en-afscheid-ceremonie'. Hiervoor moest iedereen iets koken wat typisch is voor het land waar je vandaan komt. De ingrediënten gingen we 's middags op de lokale markt halen (boerenkool met rookworst was dus al uitgesloten

). Voor ons Nederlanders resulteerde dit in kaneelpannenkoeken met rozijnen en appelmoes. Gelukkig wist ik ergens ongeveer nog de verhoudingen van het beslag en hadden we een echte appelmoesmaakster in de groep

Voor de ceremonie kwamen er een aantal Akha-inwoners in traditionele kleding. Op volgorde van leeftijd moesten we één voor één de ceremonie ondergaan: een hapje rijst eten, een slokje (rijst)whisky drinken, dan een slokje thee, en vervolgens knoopte iedere Akha-vrouw een armbandje om je linkerarm. Uiteindelijk kreeg je een hardgekookt ei dat je op moest eten op het moment dat je het dorp verliet. En dit geheel moet ervoor zorgen dat je de ‘good spirits' meekrijgt die je geluk en gezondheid brengen. Na het eten (de pannenkoeken waren snel weg!) moest iedereen nog iets van z'n eigen cultuur laten zien in de vorm van een dansje of een liedje, maar eerst gingen we met z'n allen een paar traditionele Akha-dansen uitvoeren

Zaterdagochtend was het tijd om te vertrekken, maar die dag zouden we nog wel sightseeing in de buurt van Chiang Rai doen. Dat was echt super: de hoogste waterval van het noorden, de prachtige witte tempel en het duistere black house (met het ambachtswerk en de opgezette dieren) en 's avonds nog een night market bezocht. Ik zou nog met twee meiden tot maandagochtend in Chiang Rai blijven en dan zelf naar Chiang Mai gaan, zij zouden nog een week naar de Akha terug gaan. Zondag hebben we ons prima vermaakt in Chiang Rai: alternatief boekwinkeltje, marktje, massage, internetcafé, nog wat marktjes, een ladyboysplaybackshow (hadden we pas halverwege door), hier en daar een hapje eten, nog even naar de clock tower die 's avonds elk uur een lichtshow geeft. En toen definitief besloten dat ik m'n vlucht om wilde boeken, en dat ik nog een week terug zou gaan naar het Akha-dorp.

Dus maandagochtend werden we bij het busstation opgehaald en gingen we weer terug, met een tussenstop voor een (tweede) ontbijt en een duik in een bergstuwmeer voor wie wilde. Maandag en dinsdag gingen we verder waar we de vorige week gebleven waren. Woensdag ging ik met twee meiden na het ontbijt naar ons eerste home stay-adres, bij onze Akha-kok. Daar konden we meteen aan het werk: mand op de rug, kapmes mee en hout hakken in het bos voor het vuur. Nog even een stop onderweg bij een monnik die een meditatieplek aan het realiseren is. Na het rijstmaal mochten we armbandjes en kettingen rijgen van natuurkralen en hebben we geleerd hoe de Akha daken vlechten van een soort riet (dus als nog eens zijn dak vervangen moet...

). Voor ons avondeten moesten we eerst de rijst nog ontvliezen (zie foto) met behulp van een soort museumstuk. Maar voordat we gingen koken moesten we natuurlijk nog in klederdracht op de foto, weer eens wat anders dan in Volendam 's Avonds kwam de rest van de familie thuis, inclusief schattig baby'tje, en moesten we nog even met z'n allen thee drinken (uit bamboebekers natuurlijk). We sliepen in een hok op palen in de tuin waar precies 2,5 matras inpaste (gelukkig was mijn buurvrouw helemáál niet verkouden...). Het ontbijt zou de volgende dag om 8 uur zijn, wat er dan dus op neerkomt dat je om kwart over 7 geroepen wordt omdat de rijst klaar is. Na het ontbijt werden we opgehaald door onze gastvrouw van het volgende home stay-adres. Eigenlijk zag donderdag er verder een beetje hetzelfde uit als woensdag: hout halen, kralen rijgen, in klederdracht op de foto. Alleen voor de avond was er een verrassing, we mochten komen kijken hoe een varken geslacht werd voor een ceremonie. Ik heb gezien (en vooral gehoord!) hoe het varken aan een houten stok werd opgebonden Daarna mochten we mee naar boven het hutje in, waar iemand met een groot mes aan kwam zetten. En toen ben ik weer naar beneden gegaan en heb ik met een heel schattig baby'tje op schoot gezeten En af en toe kwam er iemand naar beneden met een schaaltje bloed, de lever, de nieren, het hart enz. Daarna volgde het varken zelf, dat werd in het vuur gelegd en daarna afgeborsteld (met hetzelfde sponsje als waarmee wij 's middags afgewassen hadden, toen wisten we meteen waarom het zwart afgaf...)
Dat varken werd daar verder geslacht en eerst gebruikt bij de ceremonie voor de zieke man, en de rest werd bij de rijst gegeten (rauw, in een sausje). Ik heb die avond rijst met sojasaus gegeten Dat ik sowieso al een beetje misselijk was werkte natuurlijk ook niet echt mee. 's Avonds gingen wij slapen in de woonkamer, terwijl er bezoek was en zij ook op de bank in slaap vielen. Net een slaapfeestje. De volgende ochtend was ik al niet echt lekker, en tegen de avond voelde ik me echt beroerd. De vrijdag was eigenlijk hetzelfde als de week ervoor, alleen gingen we nu 's ochtends naar de hot spa. Maar ik heb die dag vanaf 3 uur eigenlijk op bed gelegen en helaas het koken en de ceremonie moeten missen. 's Nachts heel weinig geslapen: steeds naar de wc, misselijk, overgeven etc., en de volgende dag kon ik nog steeds niks eten dus toen ben ik daar maar in m'n eentje wat langer gebleven. Ik zou eigenlijk die zaterdag naar Chiang Mai vertrekken, maar ben uiteindelijk op maandag pas vertrokken. Het leuke is dat ze bij de Akha hun eigen methoden hebben om mensen beter te maken: kauwen op blaadjes met heel veel grof zout, bittere drankjes, brokken zwart varkensvlees etc. En dan maar proberen duidelijk te maken dat je dat even niet kunt verdragen... Gelukkig was er ook bouillon en crackers, en de coördinator was naar de winkel geweest en kwam me ongeveer elke 1,5 een bakje yoghurt brengen Ze hebben dus op hun manier heel goed voor me gezorgd haha! Dus op maandag voelde ik me weer goed genoeg om te vertrekken richting Chiang Mai(en verveelde ik me ook best wel). Dat ik uiteindelijk in Kanchanaburi alsnog naar het ziekenhuis moest was wel een beetje jammer...